فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت مای گیفت ارزان ترین گیفت کارت ها
اگزو گیم؛ عرضه کننده رسمی تجهیزات گیمینگ جام قهرمانان بازی‌های ویدیویی ایران
نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

Sekiro Review 0

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice 

"به قلم سپهر آرمانی"

فرمول طلایی‌ای که هیدتاکا میازاکی در سال 2009 با Demons Souls به آن دست پیدا کرد، با Bloodborne و Dark Souls 3 به اوج بلوغ خود رسید؛ با این حال در همان روزهایی که تحسین هنر میازاکی ورد زبان گیمرها بود، نگرانی بزرگی هم در دل آن‌ها نقش بسته بود؛ آیا این فرمول طلایی به ورطه تکرار می‌افتد و یا سرانجام شاهد تکامل آن در بازی بعدی میازاکی خواهیم بود؟ اکنون سه سال از آن‌ روزها گذشته و Sekiro: Shadows Die Twice ما را به پاسخ این سوال می‌رساند، پاسخی شجاعانه و در عین حال بی‌رحمانه که بار دیگر به ما ثابت می‌کند که هیچوقت نباید به هنر میازاکی شک کرد.

ویژگی‌ اصلی‌ای که موجب درخشش آثار میازاکی شده، ارائه فرمولی جدید با تکیه بر برداشت متفاوت این مولف از اصول کلی زیبایی‌شناسی در ساختار یک بازی ویدئویی است؛ فراتر از مبارزات و مکانیزم‌های دقیق و لذت‌بخش، این فرمول زیبایی‌شناسانه است که سری SoulsBorne را در ذهن مخاطب ماندگار کرده است؛ جادوی اصلی‌ای که From Software در تمامی عناوین خود پیاده‌سازی کرده را نیز می‌توان در بطن Sekiro دید. فرمول From Software این‌بار بیشتر از هر بار دیگری ارتقا یافته، گسترده‌تر و دقیق‌تر شده و در نتیجه، حسی را ارائه می‌دهد که در عین آشنا بودن، تجربه‌ای شدیدا متفاوت و تازه را برای مخاطب رقم می‌زند. اما سوال این‌جاست که From Software چگونه موفق به ساخت این تجربه فوق‌العاده شده است؟

بیش از نوشتن هر چیزی راجع به Sekiro: Shadows Die Twice، باید یادآور این موضوع شد که این عنوان، پدیده‌ای متفاوت با اکثریت بازی‌های موجود در بازار است. به همین دلیل، برای درک زیبایی‌ها و به طور کلی لذت از تجربه آن نیز، نیاز است که مخاطب ابتدا آشنایی کافی با عناصر سازنده این عنوان را دارا باشد. ویژگی‌ اصلی‌ای که موجب درخشش "هیدتاکا میازاکی"، کارگردان و سرپرست استودیوی سازنده بازی شده است نیز در همین موضوع نهفته، ارائه فرمولی جدید با تکیه بر برداشت متفاوت این شخص از اصول کلی زیبایی‌شناسی در ساختار یک بازی ویدئویی. From Software با انتشار Demons Souls در سال 2009، موفق به ارائه فرمی متفاوت، هر چند نه کاملا جدید، در ساختار بازی‌ها شد. فرمولی که تا حدی تازگی و جذابیت داشت تا در دنیای گیم، جایگاهی مختص به خود را پیدا کرده و الهام‌بخش شمار بسیاری از سازندگان کارکشته یا جدید این صنعت شود. از آن زمان، From Software موفق شده فرمول خود را تنها با ارتقا یا تغییر برخی مکانیک‌ها، برای چند بار ارائه دهد. حضور این ساختار آشنا که برخی آن را اصطلاحا "میازاکی وار" می‌نامند را می‌توان به خوبی در Sekiro: Shadows Die Twice نیز حس کرد. اما در کنار آن، جادوی اصلی‌ای که From Software در تمامی عناوین خود پیاده‌سازی کرده را نیز می‌توان در بطن Sekiro دید. فرمول From Software این‌بار بیشتر از هر بار دیگری ارتقا یافته، گسترده‌تر و دقیق‌تر شده و در نتیجه، حسی را ارائه می‌دهد که در عین آشنا بودن، تجربه‌ای شدیدا متفاوت و تازه را برای مخاطب رقم می‌زند. اما سوال این‌جاست که From Software چگونه موفق به ساخت این تجربه فوق‌العاده شده است؟

Sekiro Review 1

بگذارید از گیم‌پلی شروع کنیم، هسته اصلی و مهم‌ترین عنصر موجود در هر بازی. چیزی که باید از ابتدا بدانید این است که Sekiro، دقیق‌ترین، سریع‌ترین و بی‌رحم‌ترین سیستم مبارزه بین تمامی ساخته‌های میازاکی را ارائه می‌دهد. در Sekiro همه‌چیز باید به موقع، قاطعانه و قدرتمند انجام شود، هیچ دشمنی نباید دست‌کم گرفته شود، هیچ ضربه‌ای نباید بی دفاع‌ رها شود و برای از پا در آوردن دشمنان، باید بسیار سریع عمل کرد. تنها یک واکنش بد‌موقع، یک حرکت اشتباه یا حمله بی‌جا، می‌تواند باعث مرگ بازیکن شده و یا او را به شدت مجازات کند. نتیجه این است که مخاطب متوجه می‌شود برای تجربه Sekiro، نمی‌تواند حتی برای یک ثانیه‌ چشم خود را از صفحه مانیتور بردارد و یا به چیزی جز نحوه بازی‌ کردن خود فکر کند، به کلامی دیگر، بازیکن با تمام تمرکز درگیر تجربه بازی می‌شود، درگیری‌ای که ممکن است گذر زمان را از یاد وی برده و برای ساعت‌ها مشغول نگهش دارد. اما پاداش این تمرکز و تکاپوی شدید چیست؟ همان حس پیروزی همیشگی که From Software پس از شکست دادن یک باس، یا کشف منطقه‌ای جدید از بازی به شما می‌دهد. حس بی‌نظیر و ظریف چیرگی بر چالشی که برای ساعت‌ها مشغول‌تان کرده بود در Sekiro وجود دارد و حقیقت این‌جاست که این‌بار در بهترین حالت ممکن نیز ظاهر می‌شود.

 میازاکی در Sekiro، پایه‌ای جدید را برای سیستم مبارزات بنا نهاده، موضوعی که باعث می‌شود طرفداران ساخته‌های او، در ابتدای تجربه بازی غافل‌گیر شده و برای از بر شدن اصول جدید مبارزه، زمان و دقت زیادی را صرف کنند. بتن مبارزه در Sekiro به دو پارامتر اصلی یعنی Posture، و HP بستگی دارد و بر خلاف سری Souls، این‌جا خبری از Stamina نیست، بنابراین مخاطب برای جاخالی دادن و حمله کردن، با محدودیت خاصی روبرو نیست. در عوض تمامی مبارزات یک وابستگی اساسی به Posture دارند،Posture  که در این‌جا مفهوم "فرم دفاعی" دارد را می‌توان با توجه به توضیحاتی که خود بازی در رابطه با آن ارائه می‌دهد، به طور کلی بدین‌گونه به تصویر کشید: "دریافت ضربه از سمت حریف، ذهن و بدن را در موجی از ترس فرو می‌برد، ترسی که با گسترش یافتن، توانایی فراگیری تمام بدن و در نهایت، بهم‌ریختن فرم دفاعی بدن را دارد." بهم ریختن این فرم دفاعی، موجب می‌شود که دشمنان برای لحظه‌ای کوتاه کاملا بی‌دفاع شده و به شما فرصتی مناسب برای فرود آوردن ضربه‌ی نهایی را بدهند. هدف اصلی در Sekiro نیز همین‌جاست و این مسئله، می‌بایست تمرکز اصلی بازیکن را داشته باشد. برای بهم ریختن Posture حریفان خود، نیاز دارید تا به موقع حمله کرده و همچنین به موقع در برابر حمله‌های ‌آن ها دفاع کنید، هر چند در این بین باید بر روی میزان Posture خود نیز متمرکز بوده و در صورتی که خطر بهم ریختن فرم دفاعی‌تان وجود داشت سریعا عقب‌نشینی کرده و نفسی تازه کنید. این پارامتر همچنین با میزان خون یا HP شما نیز ارتباطی مستقیم دارد، به گونه‌ای که اگر شما با HP کامل به مصاف حریفان خود بروید Posture شما نیز ثبات بیشتری داشته و بهم ریختن آن برای دشمنان دشوار تر خواهد بود، حال آن‌که در صورت مقابله با دشمنان با میزان HP کم، فرم دفاعی‌تان نیز با سهولت بیشتری بهم خواهد ریخت.

Sekiro Review 2

اما درگیر شدن در مبارزات شمشیر به شمشیر نفس‌گیر تنها بخشی از گیم‌پلی بازی را شامل می‌شود. به لطف قطع شدن یکی از دست‌های شخصیت اصلی (نینجایی که با لقب "گرگ" شناخته می‌شود) در اوایل بازی، یک دست مصنوعی جایگزین عضو از دست‌رفته او می‌شود که به دلیل توانایی جاسازی ابزار متفاوت بر روی آن، قابلیت‌های گرگ را دو چندان می‌کند. اهمیت این قابلیت‌ها تا جایی است که می‌توان گفت با نادیده گرفتن آن‌ها، پیش‌روی در برخی بخش‌های بازی عملا ممکن نخواهد بود. ویژگی‌های این دست مصنوعی، در کنار شمار بسیاری از تکنیک‌های جنگی و توانایی‌های شخصی Sekiro را به دریایی بزرگ از احتمالات تبدیل می‌کند که در آن بازیکنان، می‌توانند بازی را به روش‌های متفاوتی تجربه کنند. نکته خوب دیگر این‌جاست که بسیاری از این قابلیت‌ها، نه در مبارزات تن‌به تن بلکه در مخفی‌کاری به کمک بازیکن خواهند آمد.

 عناصر مخفی‌کاری به خوبی در Sekiro جای‌گزاری شده و راه‌های بسیاری برای روبرویی با دشمنان را در اخیار بازیکن قرار می‌دهند. با این‌حال، حقیقت این‌جاست که با وجود حضور پررنگ و بی‌نقص دیگر عناصر، پررنگ ترین ویژگی Sekiro بدون شک مبارزات آن است که پیش از این بدان اشاره شد. سیستم مبارزات در Sekiro به دقیق‌ترین حالت ممکن پیاده‌سازی شده و در حال حاضر هیچ همسانی در دنیای بازی‌ها ندارد. از این لحاظ، Sekiro بدون شک باری دیگر موجب الهام دیگر سازندگان خواهد شد. اما چیزی که به Sekiro در پیاده‌سازی این سیستم بی‌نظیر کمک می‌کند، توانایی بالای سازندگان در مبحث طراحی مراحل است. سازندگان به خوبی توازن مورد نیاز را در بازی خود پیاده‌سازی کرده و به همین ترتیب، شرایط پیرامون بازیکن را به خوبی تغییر می‌دهند، چیزی که موجب می‌شود مخاطب در حین تجربه بازی کلافه و یا خسته نشود. این توازن، با طراحی مرحله استادانه در بازی ایجاد شده است. برای مثال، درست در زمانی که تعداد زیادی از دمشنان را از پای درآورده‌اید و در این فکر هستید که تجربه بازی آن‌قدر ها هم دشوار نیست، با یک مینی‌باس( که تعدادشان در این عنوان بسیار زیاد است) روبرو خواهید شد که با توانایی بالای خود در نبرد می‌تواند اشک‌تان را جاری کند، در عوض پس از شکست دادن آن حریف، می‌تواند انتظار پاداشی در خور همچون یک Prayer bead( آیتمی که برای ارتقای میزان HP استفاده می‌شود) یا چیز باارزش دیگری را داشته باشید که امیدتان به پیش‌روی در بازی را افزایش می‌دهد. در این‌جا لازم است اشاره کنم که برخی از مینی‌باس‌های بازی، خود در حد یک باس‌فایت دشوار هستند، با این حساب فکر می‌کنم متوجه می‌شوید که مبارزه‌ با باس‌های اصلی، می‌تواند تا چه‌حد دشوار و زمان‌گیر باشد.

Sekiro Review 4

مسئله‌ای دیگری که در مقایسه با دیگر عناوین From Software در Sekiro خودنمایی می‌کند، تفاوت بین سیستم خرید و فروش در بازی و سیستم ارتقای قابلیت‌های شخصیت اصلی است. برای مثال در سری Souls، شما چه برای خرید ابزار مختلف و چه برای ارتقادهی شخصیت خود، باید از یک منبع یک‌سان که در سری با نام Soul شناخته می‌شد استفاده می‌کردید. اما در Sekiro، بازی در وایع شامل دو واحد متفاوت می‌شود. Sen که واحد پول بازی است برای ارتقا دادن ابزار‌های گرگ و خرید دیگر امکانات استفاده می‌شود و جدا از آن، یک واحد xp جداگانه نیز در بازی وجود دارد که گرگ می‌تواند با افزایش آن توانایی‌های جدیدی در مبارزه به دست آورده یا شدت کارایی قابلیت‌های قبلی خود را افزایش دهد. هر دو این منابع با شکست‌ دادن تعداد هر چه بیشتری از دشمنان و در مواردی از طریق برخی آیتم‌ها به دست می‌آیند.

حال بیایید نگاهی داشته باشیم به سیستم Respawn یا زندگی دوباره و تاثیرش در بازی. این سیستم در حقیقت به بازی در ایجاد توازن مناسب خود کمک می‌کند. باید بدانید که با تمام شدن شانس‌های زندگی دوباره، شما به کام مرگ کامل فرو خواهید رفت و به رسم عناوین From Software، بخش قابل توجهی از دست‌آوردهای خود در بازی از جمله واحد پول و xp به دست‌آمده خود  را از دست خواهید داد، هر چند این‌بار، علاوه بر این‌که بازی در اعضای مرگ به‌جای گرفتن تمام دست‌آورد‌های‌تان، تنها بخشی از دست‌آورد‌های شما را می‌گیرد، با یک سیستم جالب دیگر تحت نام Unseen Aid نیز روبرو هستیم که گاهی اوقات و به واسطه شانس به کمک شما آمده و باعث می‌شود که پس از مرگ، هیچ درصدی از یافته‌های خود را از دست ندهید. From Software حتی این ویژگی را نیز با داستان بازی مرتبط کرده است. موضوعی که به همراه صد‌ها جزییات داستانی کوچک و بزرگ دیگر، وسعت و میزان تاثیرگذاری داستان بازی را افزایش می‌دهد.

Sekiro Review 5

قدم زدن در سرزمین آفتاب، مبارزه در کاخ‌ها، معابد و قلعه‌ها، جست‌وجو در بین مناطق جنگلی سرشار از خطر یا اعماق دالان‌هایی تاریک آن هم زمانی که ندای بی‌نظیر موسیقی بازی در گوش‌تان می‌پیچد، از جمله دیگر نقاط قوت Sekiro است. لیست این زیبایی‌های بصری با اضافه کردن نحوه طراحی باس‌ها، سرباز‌ها و به طور کلی هر موجود زنده دیگری در بازی، حتی طویل تر نیز می‌شود. From Software که حالا تجربه بسیاری در ساخت جهان‌های فانتزی دارد، به خوبی موفق شده حالت بصری بازی را با مفاهیم داستانی و حالت روایی آن پیوند دهد. باید اعتراف کرد که سازندگان به سبب اصالت ژاپنی خود، توانسته به خوبی عناصر زیبایی‌شناسی، روایی و فرهنگی این سرزمین را وارد عنوان خود کرده و جهانی بسیار قابل‌باور را ترسیم کند.

From Software برای ارائه تجربه‌ای درگیر‌کننده، همواره پای خود را فرا تر از مرحله مرسوم گیم‌پلی گذاشته و با ارائه داستان‌هایی قوی با نحوه روایتی خاص و تاثیرگذار، بازیکن را وادار به تعامل هر چه بیشتر با جهان خود می‌کند و به نحوی داستان بازی را به روشی استادانه با روح گیم‌پلی آن گره می‌زند. آخرین ساخته این استودیو نیز از این قاعده مستثنی نیست. Sekiro ژاپنی را به تصویر می‌کشد که در جریان دهه‌ها جنگ و مصیبت در آشفتگی غرق شده است. جهان حقیقی این‌جا با خیال درمی‌آمیزد و ما شاهد زنده شدن افسانه‌هایی هستیم که برخی ریشه در اساطیر و الگوهای کهن ژاپنی داشته و برخی چهر‌ه‌ای کاملا جدید دارند. همچون همیشه، دقت به جزییات جهان بازی همچون توضیحات آیتم‌ها، گوش سپردن به مکالمه‌های دشمنان و صحبت با شخصیت‌های مختلف، می‌تواند به درک بهتر داستان و همچنین پیش روی در بازی کمک شایسته‌ای بکند. Sekiro همچون دیگر ساخته‌های From Software، در بازگو کردن داستان خود از فرم روایی خاصی پیروی نکرده و در عوض با ترکیب شیوه‌هایی مختلف، تجربه‌ای کاملا تازه را رقم می‌زند. از جمله این ویژگی‌ها، روایت بازی در چند بازه زمانی متفاوت است که هر کدام همچون قطعه‌هایی از یک پازل، تصویر کلی داستان را تکمیل می‌کنند. بازی 4 پایان داستانی متفاوت دارد که هر کدام بسته به انتخابات شما قابل رخ دادن هستند. این نکته را نیز باید گفت که زمان مورد نیاز برای رسیدن به هر یک از این پایان‌بندی‌ها متفاوت بوده و به نوعی چالش‌هایی متفاوت را نیز در برابر شما قرار می‌دهند.

Sekiro Review 6

نحوه روایت خاص بازی، یکی دیگر از همان بخش‌هایی است که ساخته‌های From Software را به آثاری خاص تبدیل می‌کند، به گونه‌ای که مخاطب در صورت عدم علاقه، می‌تواند به طور کلی داستان را پشت گوش انداخته و به جای دقیق شدن بر روی نکات داستانی، تنها تعریفی کلی از جهان بازی را در ذهن خود تشکیل داده و به پیش‌روی خود در آن ادامه دهد. در عوض برای آن‌ دسته از افرادی که علاقه به درک راز‌ها و جزییات داستان دارند، راه‌های فرعی بسیاری وجود دارد. مخاطب این‌جا برای درک کامل داستان‌ بازی، می‌بایست در تمام این جزییات دقیق شده تا موفق به حل معمای کلی داستان شود، ویژگی‌ای که باری دیگر، راهی خاص برای تعامل با بازیکن را در ایجاد می‌کند. به زبانی دیگر، Sekiro روش سنتی تلقین داستان به مخاطب را کنار گذاشته و تنها با اشاره‌هایی کوچک، از بازیکن می‌خواهد تا در صورت علاقه، خود به دنبال اصول داستان این جهان بگردد. با ارائه‌دهی تمامی عناصر مورد نیاز یک بازی ویدئویی به بهترین نحو ممکن، Sekiro جایگاه خود را در بین تجربه‌های بی‌نقص این صنعت باز می‌کند، Sekiro یک تجربه تازه و کامل است که تا کنون مشابهی نداشته و جایگاهی مخصوص را در دنیای بازی‌ها به دست آورده است.

بازبینی تصویری:

Sekiro B Review 2

تراش‌کار پیری که به لطف توانایی‌اش در ارتقادهی امکانات دست مصنوعی شما، نقشی اساسی را در بازی ایفا می‌کند

Sekiro B Review 3

این سامورایی که آلوده به نفرین نامیرایی است، داوطلبانه از شما می‌خواهد که تکنیک‌های جدید خود را بر روی او امتحان کنید، روشی عالی برای آماده شدن در مبارزات اصلی!

 Sekiro B Review 4

مخفیانه از پای در آوردن دشمنان از بالای سقف‌ها، حقیقتا حسی سرشار از رضایت دارد!

Sekiro B Review 5

برخی از تکه‌های داستان، از طریق صحنه‌های خیالی که در گذشته رخ داده‌اند روایت می‌شود

Sekiro B Review 6

منوی بالا لیست قابلیت‌های بسیار دست مصنوعی‌تان را به تصویر می‌کشد که با به جمع‌آوری امکانات لازم، توانایی به دست آوردن‌شان را خواهید داشت

Sekiro B Review 1

مدار سرخ و نارنجی‌رنگی که در بالای صفحه مشاهده می‌کنید، میزان شانس شما برای بهم زدن Posture حریف را نشان می‌دهد

Sekiro B Review 7

Lady Butterfly، یکی از دشوار ترین و در عین حال به‌یاد‌ماندنی‌ترین باس‌فایت‌ها در بازی

نکات مثبت:

_ گیم‌پلی بازی بنیان‌گذار استاندارد‌هایی جدید در صنعت گیم است

_ بازی در به تصویر کشیدن و بازگو کردن عناصر فرهنگی، هنری و روایی ژاپنی عمل‌کردی فوق‌العاده دارد

_ مبارزه با برخی باس‌‌ها فراموش‌ناشدنی است

_ پیچش‌های روایی جذاب و میزان بالای جزییات، شدت تاثیرگذاری بازی را افزایش می‌دهند

_ ارزش تکرار بالا

سخن پایانی:

با ساخت Sekiro: Shadows Die Twice هیدتاکا میازاکی باری دیگر موفق به ارائه یک عنوان انقلابی شده است که داستانی شگفت‌انگیز و عمیق را در جهانی زیبا بازگو می‌کند. طراحی استادانه گیم‌پلی در این‌جا بیشتر از هر ویژگی دیگری می‌درخشد و به وسیله روبرو کردن مخاطب با سطح جدیدی از چالش در یک بازی ویدئویی، تجربه‌ای فراموش نشدنی را رقم می‌زند.

Verdict

With “Sekiro: Shadows Die Twice” Hidetaka Miyazaki has once more succeeded in creating a genre-defining masterpiece which tells a fabulous story in a beautifully designed world. The masterful design of gameplay shines above all here and introduces the players to a whole new level of difficulty that creates an unforgettable experience. 

Score: 10 - PC Version

Sekiro Final

نوشته شده در: 14 فروردين 1398
دسته: نقد و بررسی، Sekiro: Shadows Die Twice
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • دانلود تریلر معرفیِ مار عظیم الجثه ی بازی Sekiro Shadows Die Twice
  • دانلود تریلر Sekiro: Shadows Die Twice
  • دانلود تریلر Sekiro: Shadows Die Twice
 
گیم آموز
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه، باید وارد شوید!
 

بازیش خیلی خوبه ولی وقتی برای کشتن یه باس باید 20 بار یا شایدم بیشتر بمیریو دوباره تکرارش کنی هرچی حس و لذته بازیه از ادم میگیره زیادی سختش کردن خودشونو گیر اوردن سختی بازیم حدی داره جاخالیاش که بیشتر تو باقالیاستو از 10 تا جاخالی 9 تاش بی فایدس حیف این بازی که ارزش بازی کردن و لذت بردن از بازیو با سختیه بیش از حد و بیخودش از بین بردن.
3 تا هدلس توی ابه.دوتا بیرون...توی اب راحت اتک میخورن برای بیرون اب دیواین لازمه.باس های مخفی هم ک سخت ترین باس گیم دیمون هترد هست بعد زدنش احساس خوشبختی تو زندگی دارم
این سکیرو گر چه طرفدارای خودش رو داره و استاندارد خودش و ....

ولی اصلا از این بازی و بازی های این سازندش خوشم نمیاد !! سخت و دنیای تاریک و ....اصلا از نینجا گایدن 2 هم سخت تره!! مخصوصا که دارک سولز و بلد برن یک دنیای تاریک که سرد که آدمای روانی که فیلمهای آشغال Saw و سریع و خشن رو میپسندن دارک سولز و دیون سولز و بلد برن رو بازی میکنن!!!
ارتباط بین saw و سریع و خشن رو اگه تونستی به ما بگی بقیه حرفاتم قبول میکنیم
دمت گرم. اولین سوژه سال جدیدم شدی! بلد بورن و دیون سولز هم نفهمیدم چین بازی جدیدن؟ فیلم های Saw و سریع و خشن رو هم ارتباطشون رو متوجه نشدم. خدایی با حالت غیر عادی کامنت نذارین.
مشاهده 5 پاسخ دیگر
کسی وقت کرده هر ۴ تا پایانو بره؟
من دهنم سرویس شده فقط ۲ تاش تموم شده
ولی پایاناش واقعا خفنه به نسبت ds 3 خیلی بهتر شده
برای headless ها هم تقریبا کار خاصی نمیشه کرد فقط divine confetti و terror gourd باید ورداشت و یه چند بار سرشون مردبعد ۵ تان که من فکر میکردم ۴ تاس
ولی خب آیتمی که میدن به درد بخوره اگه نخواین پول برای suger بدین
بعد اگه خواستید فارم کنید حتما برید و اون زنگرو بزنید ولی قبل از زدن باس آیتمی که میدرو استفاده کنید تا باسش سخت تر نشه
زنگه یه بار مصرف نیست؟ من یه بار زدمش فک کردم دیگه تمومه سمتش نرفتم
من که تا الان 5 بار استفاده کردم
ولی من هنوز تو کفه اون کسایی هستم که میگفتن از bloodborn و nioh آسون تره فقط میخوام بدونم(خطر اسپویل) چند بار سری دوم که (owl(great shinobi رو میزنن مردن
یا اصلا تونستن هر 5 تا headless رو بزنن؟(البته 2 تاشون خیلی آسونن)
مشاهده 12 پاسخ دیگر
تشکر از نقد برسی خوب نویسنده

به نظر من دوستان کمی ایراد های بنی اسراییلی وارد میکنن درسته بازی مشکلاتی داره اما در اون حد هم نیست.
بیشترین موردی که من میتونم بهش گیر بدم انیمیشن های عجیب و ضعیف بازی هست بقیش قابل تحمله
گرافیک هنری و فنی بازی هم کمی طول کشید که بهش عادت کنم اما کم کم زیبا جلوه کرد !

در باره هوش مصنوعی هم به طور کل اصلا نیازی بهش نیست اگر دقت کنید اساس این بازی به باس فایت هاشه بقیه دشمنا مثل مینی گیم هایی برای سرگرم شدن هستن

به نظر من این بازی بیشتر از سری سولز برای تمام گیمر ها ساخته شده که همه گیر تر باشه مثلا من با خشکی و سرعت سری سولز کم بیش مشکل داشتم اما اینجا دارم لذت میبرم هر چند که از نظر ساختار هنری سری سولز کلا یه چیز دیگست و جای موزیک هاش در باس فایت ها خالی.

در حالت کل درسته که ایراداتی به بازی وارده اما سیستم مبارزاتی به حدی زیبا و بینقص پیاده شده که میتونه کل مشکلات رو بشوره ببره.
شیوه نبرد واقع گرایانه و صدای برخورد شمشیر ها و.... چیز هایی هستن که هیچوقت تا بحال به این زیبایی دیده نشدن.
بعد از ۶ ساعت تجربه بازی بنظرم این نمره کاملا برازندش هس فوق العادس ...هر چند بنظرم هوش مصنوعی میتونست بهتر باشه.....دوستان این بازی رو حتی اگه سولز فن هم نیستید تهیه کنید و از دست ندید ..،در کنار Ds3 وBB و Nier جزو بهترین بازیهای این نسل بود برام...
امتیاز خیلی زیاده، به نظرم ۹.۵ بهترین نمره برای این بازیه
من جدا از سری Dark Souls خیلی بیشتر دوست ش دارم
روان، تنوع خوب و در عین حال سر راست و داستانی غنی
سینا جان سایت هنوز برام ریفرش میشه:(
نقد خوبی بود و ممنون
سکیرو بازی خوبیه ولی واقعا بازی سخته به ویژه اوایلش.حتی سختتر از nioh.در کل بنظرم بازی سخت ساختن هنر نیستو بازی سخت اما با بالانس خوب ساختن هنر.کاری که میازاکی داخل بلادبورن و دارک سولز 3 به خوبی از پسش بر اومد.البته بلاد نه خیلی.بعضی از منتقدا بدون دلیل به بازی نمره کامل ندادن که بنظرم به همین خاطر بود اما جرات گفتنشو نداشتن چون میترسن نوب خطابشون کنن.ایراد دیگه بازی اینکه بیش از حد وقتگیر.یعنی باید کلی وقت بزاری و تمرین کنی تا به سطح مورد نظرت برسی.مثلا همون باسی که تیرکمان داشت برای من سختترین باس بازی بود و نزدیک دو ساعت باهاش ور رفتم تا بالاخره تونستم نقاط ضعفشو پیدا و شکستش بدم.توی دور دوم نامرد با یک ضربه کل خونمو میگرفت و باز از اول باید شروع به جنگیدن میکردم
بقیه ایراداتم بقیه منتقدا گرفتن.مثل دوربین که گاهی واقعا روی اعصاب.هوش مصنوعی.مثلا گاهی خیلی تابلو کنار دشمنی اما نمیبیند اما گاهی از کیلومترها اونورتر حضورتو حس میکنه.دی.گرافیک هنری بازی عالی اما گرافیک فنی نه.بازی گاهی افت فریم داره.بنظرم داستان بازی هم نسبت به به بلادبورن و دارک سولز ١ و 3 در سطح پایینتری قرار دار
در کل بنظرم اینبازی لایق نمره کامل را نداره.خودمم به بازی فعلا 8.5 میدم.بانو لیدی پروانه هم خیلی اسون بود.میازاکی هم اخیرا گیر داد به این اسم لیدی.دی
در کل بنظرم نمره 10 یا کامل برازنده شاهکارهای چون god of war و رد دد و زلدا که توی این نسل و صنعت تاثیر گزار بودن
تا الان بنظرم بهترین بازی امسال dmc v بود.امیدوارم اخرین ما همین امسال عرضه بشه
ضمنا دوستان دارم میگم بنظرم و همه نظرهای قابل احترام
ایرادات ریز تو بازی بیشترم هست به نظرم
مثلا یه سری از حملات دشمن که دنبالت میکنه جاخالی فایده نداره
اون chaind ogre ها وقتی میپرن رو هوا که بیان روت بعضی وقت ها هر چقدرم جهتتو عوض کنی اونم روی هوا میچرخه دنبالت حتما میاد روت. یا juzo the drunkard در حالی که تو یه نقطه ثابت وایساده موقع بعضی از ضربه ها درجا میچرخه به طرفت که حتما بخوره بهت.
تو مشکلات دوربین هم دوستان مشکلات دوربین تو باس فایت ها رو گفتن
تو مخفی کاری هم به نظر من مشکل داره. وقتی لاک میکنی روی یکی و میری نزدیک دخلشو میاری خودکار میره روی یکی دیگه خیلی وقتا فرار سریع رو خراب میکنه
اون سیستم قفل کردن روی نزدیک ترین لبه برای grappling hook هم خیلی اتفاق میوفته که روی لبه عقب تری یا کلا یه طرف دیگه گیر میکنه. سر دفعه اولی که از دست ماره باید فرار کنیم من چند دفعه مردم به خاطر اینکه اون درخته رو نمیدید روی لبه پشتش گیر میکرد
البته بالانس ترين سختي اي كه ميتونين تو يه بازي تجربه كنين ، همين آثار ميازاكي ه :دي
مشاهده 5 پاسخ دیگر