فروشگاه گیفت کارت
 
خرید گیفت کارت
نقد و بررسی بازی Shadow of the Tomb Raider
نویسنده:
صفحه شخصی من - از شر اعداد به کلمات پناه می‌برم!
User_image

نقد و بررسی Shadow of the Tomb Raider

"به قلم علیرضا رزمجویی"

مقبره‌‌ای غارت شده

هویت Tomb Raider با آرامش و سکون عجین بود. حس ترس و تنهایی در یک مقبره‌ی متروکه‌ و معماهایی که ساعت‌ها ذهن‌تان را به اتاقی برای یک باستان‌شناسِ وسواسی تبدیل می‌کرد. حال و هوای اصیلِ Tomb Raider، همتایی نداشت. تا اینکه ریبوتِ سال 2013 لارا کرافتی جدید معرفی کرد. حالا لحظات پر زرق و برق، تعقیب و گریز و عناصر جاه‌طلبانه‌ی دیگر نیز چاشنی کار شده بود و همه چیز نوید تجربه‌ای نو و شروعی دوباره می‌داد. اما حالا به پایان راه رسیده‌ایم و باید بگویم زمانی که به تیتراژ پایانیِ نسخه‌ی سوم از این سه گانه با نامِ Shadow of the Tomb Raider خیره شده‌ بودم، مطمئن نبودم از پایان آن خوشحال باشم یا ناراحت.

لارا کرافتِ این نسخه، به قابلیت‌های خود اعتماد دارد، گاهی سرکش عمل کرده و هیچگاه طلب کمک نمی‌کند. او بدون شک مقتدرترین لارایی است که در این سه گانه دیده‌ایم. در این نسخه او مثل همیشه سرنخ دیگری پیدا کرده است. اما دوباره مثل همیشه، سازمان شبه نظامی Trinity پا به پای او به دنبال جعبه‌ی نقره‌ای و خنجری باستانی است که می‌تواند دنیا را بازسازی کرده و تهدیدی جدی برای ساکنان زمین باشد. لارا به همراه بهترین دوست خود یعنی Jonah که در این نسخه نقش بیشتر و بهتری را ایفا می‌کند، با چالش‌هایی از جنس بلایای طبیعی، حیوانات درنده، قبایل وحشی و البته سربازان Trinity دست و پنجه نرم می‌کند و بالاترین سطح از قابلیت‌های فیزیکی، پختگی و روابط اجتماعی و خانوادگیِ خود را به معرض نمایش می‌گذارد.

روایت سردرگمِ این نسخه ایده‌های جدیدی را آزمایش کرده است. همراه شدن با لارایِ نوجوان در بخشی از بازی، بسیار دلنشین‌تر از چیزی است که ممکن است در ابتدا تصور کنید. پرداخت به شخصیت مادر لارا که در نسخه‌های گذشته خیلی کم‌پیدا بوده است و همینطور روابط و دیالوگ‌هایی که بین لارا و Jonah رد و بدل می‌شود، بسیار همزادپندارانه‌تر از چیزی است در دو نسخه‌ی قبل دیده‌ایم. تمام این موارد می‌توانستند نقطه‌ی قوت این عنوان باشند، اما در انتها نه تنها به هدفی نمی‌رسند بلکه روایت بازی به قدری فرصت‌های جذاب برای درخشش را از دست می‌دهد که در نهایت صرفا با یک داستان متوسط که هیچ تلاشی برای ریسک کردن و نشان دادن ارزش‌های خود نمی‌کند، روبه‌رو می‌شویم.

در واقع وقتی از نسخه‌ی پایانی یک سه‌گانه انتظار داریم که اوج داستان، کشمکش‌ها و نتیجه‌گیری‌های نهایی که در دو نسخه‌ی قبلی به جایی نرسیدند را ارائه بدهد، Shadow of the Tomb Raider در کمال ناباوری حتی نمی‌تواند یک پایان‌بندیِ حماسی برای رودررویی همیشگیِ Trinity و لارا کرافت، فراهم کند و در غیاب یک آنتاگونیستِ کاریزماتیک، همه چیز مانند عنوانی Spin-off که صرفا می‌خواهد کمی ما را با کودکی لارا و شخصیت‌های دیگری از جمله Jonah آشنا کند، سپری شده و به پایان می‌رسد.

بزرگترین مشکل Shadow of the Tomb Raider این است که بیش از 90 درصد آنرا قبلا تجربه کرده‌ایم. از ابتدا تا انتهای بازی بطور مداوم در ذهن خود فلش‌بک‌هایی به نسخه‌های گذشته و حتی عناوین ماجراجویی دیگر خواهید زد. این سناریو که پروتاگونیستِ ماجرا با دانش خود، توانسته به یک مقبره نفوذ کند و از طرفی دیگر، سازمانی شرور با توپ و تانک و انفجارهای بزرگ سعی در رسیدن به آن مقبره می‌کند را تا به حال چندبار تجربه کرده‌ایم؟ مخفی‌کاری در شهری غریبه با سر و صورت پوشانده شده، تجربه‌ای بسیار آشناست. سقوط هواپیما و تعامل با لاشه‌ی آن برای دستیابی به هدف، آشناست. بالارفتن از مجسمه‌ای غول‌پیکر مربوط به الهه‌ای باستان، آشناست. گشت و گذار با شخصیتی نوجوان، در خانه‌ای پر از اشیای باستانی نیز آشناست. حتی عناصری که نو به نظر می‌رسند نیز از چارچوبی بسیار مشابه برخوردار هستند. برای مثال در اوایل بازی وارد نبردی جذاب و خونین با یک ببر وحشی می‌شویم اما این نبرد یادآور مبارزه با خرسِ نسخه‌ی گذشته است.

این آشنایی‌ها به خودی خود باعث نمی‌شود که از تجربه‌ی بازی دست بردارید و حتی نسبت به نسخه‌های گذشته نیز بهبودهای قابل‌توجهی را ارائه می‌دهند اما اینکه Shadow of the Tomb Raider تقریبا هیچ سوپرایز و تجربه‌ی کاملا منحصربفردی از خود ارائه نمی‌دهد، بزرگترین نقطه‌ی ضعفی است که طرفداران پروپاقرص این سبک را کاملا ناامید می‌کند و سناریویی را فراهم می‌کند که در ضمن سرگرم‌کننده بودن، چیز جدیدی برای ارائه ندارد. با این حال اگر تجربه‌ای در این سبک ندارید و نسخه‌های قبلی را هم بازی نکرده‌اید، Shadow of the Tomb Raider می‌تواند به عنوانی بسیار جذاب و هیجان‌انگیز برایتان تبدیل شود. در واقع اگر برای اولین بار این سری را تجربه می‌کنید، این عنوان با تمام ضعف‌هایش می‌تواند بهترین تجربه‌ی یک مهاجم مقبره در نسل حاضر را به شما ارائه دهد.

اگر شاخ و برگ‌های پرپشت و چشم‌نوازِ Shadow of the Tomb Raider را کنار بزنیم، به هسته‌ای ساده می‌رسیم. هسته‌ای که به سه بخشِ گشت و گذار، مبارزات و حل معماها تقسیم شده است.

به راحتی می‌توان گفت که تمرکز این نسخه بر روی گشت و گذار قرار گرفته است و درصد بالایی از بازی نیز به مانور در محیط‌های جنگلی، قدم زدن در محله‌‌های مسکونی و جمع‌آوری آیتم‌های مختلف مربوط می‌شود. در حین ماجراجویی و گشت و گذار است که Shadow of the Tomb Raider از پیشرفت‌ها و ویژگی‌های جدید خود رونمایی می‌کند و بزرگترین نقطه‌ی قوت این نسخه نیز به دنیای پویا و زنده‌ی آن مربوط می‌شود. جنگل‌هایی که به لطف کیفیت بصری بسیار جذاب و جزئیاتی تحسین‌کننده، حیات وحشی زنده را به عینه می‌توان در آن دید و حس کرد. حیواناتی که در گروه‌هایی پرجمعیت در میان شاخ و برگ درختان تکان می‌خورند و از همه مهمتر مناطقی مسکونی که پر از NPCهای مختلف بوده و هر کدام در حال رسیدگی به کار و زندگی خود هستند.

استدیوی Eidos Montreal که به جای Crystal Dynamics در جایگاه توسعه‌دهنده‌ی اصلی این عنوان قرار گرفته است، تمرکز زیادی را صرف خلق محیط‌های وسیع و پرجمعیت که ماموریت‌های فرعی و مقبره‌های اختیاریِ بسیاری را در اختیارمان می‌گذارند، کرده است. این اولین بار است که در یک عنوان Tomb Raider می‌توانیم خود را در محیطی پویا که در دنیای واقعی نیز وجود دارد حس کنیم و خود را بخشی از زیست‌بومِ مناطقِ بکر و دست‌نخوره در جنگل‌های کشور پِرو بدانیم. مناطق مختلف، دیگر صرفا کمپی برای سربازان Trinity یا روستا‌هایی مخروبه و مشابه به هم نیست و به لطف افراد متعددی که در آنها ساکن هستند، زندگی در آنها جاریست. 

مانور و جابه‌جایی در محیط و همینطور انیمیشن‌های صخره‌نوردی، تغییر زیادی نسبت به نسخه‌ی قبل نداشته‌اند و به جز طنابی که به تازگی اضافه شده است و ابزار محدود و نه چندان قابل‌توجهی که در نیمه‌ی دوم بازی در اختیارتان قرار می‌گیرد، تجربه‌ای مشابه را ارائه می‌دهند. جست و خیر و بالا رفتن از بناهایِ متنوع با وجود سرگرم‌کننده بودن، دوباره باعث می‌شود حس آشنایی و تکرار به سراغمان بیاید. در کنار همه‌ی این موارد، سیستم جمع‌آوری آیتم‌ها و ارتقای مهارت‌ها بسیار ناامیدکننده است. آیتم‌های مختلفی از جمله منابع مخصوص برای Crafting، داد و ستد و همینطور یادگیریِ فرهنگ و زبان در سرتاسر بازی پیدا می‌شود که جمع‌آوری آنها باعث هیچ تغییر بزرگی نمی‌شود و حتی اکثر منوهای بازی مانند منویی که در زمان برپا کردن کمپ و استراحت ظاهر می‌شود و همینطور منوی ارتقای اسلحه‌ها، شباهت بسیاری به  Rise of the Tomb Raider داشته و خبری از بهبود و پیشرفت در آن دیده نمی‌شود. منوی ارتقای مهارت‌ها پر از آپگریدهایی است که در حین گیم‌پلی تاثیر چندانی ندارند و اسلحه‌های ارتقایافته نیز از خود تفاوت قابل‌توجهی نسبت به قبل نشان نمی‌دهند. تمام این موارد باعث می‌شود به پیشرفت در بازی تمایلی نداشته باشید و صرفا برای سرگرمی و به پایان رساندن داستان، آنرا ادامه دهید.

صحبت کردن با NPCهای متعدد با اینکه پس از مدتی خسته‌کننده می‌شود و لارا تعاملِ قابل‌ملاحظه‌ای با آنها ارائه نمی‌دهد اما موقعیت‌هایی را در قالب ماموریت‌های فرعی در اختیارمان می‌گذارد که باعث شده لارا بیشتر از همیشه هویتی اجتماعی از خود نشان داده و با افراد مختلف همکاری کند. برای مثال در یک ماموریت فرعی مسئولیت آزاد کردن فردی از زندان به لارا سپرده می‌شود و او اصلا و ابدا نمی‌تواند به تنهایی این کار را انجام دهد. بنابراین به وسیله‌ی گفتگو با افرادی که در منطقه‌ی اطراف هستند، لارا یک اتحادِ دوست‌داشتنی به وجود آورده و با کمک مردم شهر، به هدفش می‌رسد. با اینکه ماموریت‌های فرعی اکثرا از کمبود تنوع و محتوای تاثیرگذار رنج می‌برند و صرفا به پیدا کردن اشیا مختلف یا پاکسازی یک منطقه مربوط هستند، اما از نظر تعامل با NPCها قدمی رو به جلو برای سری Tomb Raider محسوب می‌شوند.

یکی از ویژگی‌های جدید بازی که Square Enix نیز روی آن تاکید بسیاری داشته است، Voice-Over Immersion نام دارد که با فعال کردن آن، شخصیت‌ها و NPCهای مختلف به زبانِ اصلی یا محلی خود صحبت می‌کنند. اما متاسفانه این مُد کاملا بی‌مصرف است و حتی ممکن است به جای غرق کردن شما در اتمسفرِ بازی، باعث شود همه چیز مصنوعی جلوه کند. فقط کافی است یک بار آن را امتحان کنید تا ببینید در حالی که NPCها با زبان اصلی خود صحبت می‌کنند، لارا کاملا متوجه شده و جواب آنها را به انگلیسی می‌دهد و این افراد نیز که ابدا تا به حال از شهر زندگی خود خارج نشده‌اند،‌ جملات انگلیسی لارا را بدون هیچ مشکلی متوجه شده و با او تعامل می‌کنند! بنابراین بهتر است از این مُد دوری کنید زیرا دقیقا برعکسِ چیزی که باید باشد عمل می‌کند! Eidos Montreal می‌توانست از قابلیت‌های مختلف بازی از جمله یادگیریِ زبان محلی توسط لارا استفاده کند تا به این ویژگی حس پیشروی تزریق کند و آنرا به صورت کامل و واقع‌گرایانه ارائه دهد اما حالا صرفا یک قابلیت ناقص است که به تجربه‌ی بازی صدمه می‌زند.

همانطور که از اسم آن پیداست، Shadow of the Tomb Raider در مبارزات خود بر روی مخفی‌کاری تمرکز بیشتری کرده است. لارا می‌تواند بر سرتاپای خود گِل مالیده و مانند سایه‌ای در بین پوشش گیاهیِ فراوانی که در محیط‌های مختلف در دسترس است، خود را پنهان کند. مکانیک‌های مخفی‌کاری با این که بشدت ساده هستند اما استفاده از آنها رضایت‌بخش بوده و شما را تشویق می‌کند که در صورت امکان از این روش دشمنان خود را از پای دربیاورید. می‌توانید دشمنان را از درختان به دار بیاویزید، بر روی سربازانِ مرده تله‌های انفجاری نصب کنید و رویکردهای مخفی‌کاری و نبردهای رو در رو را با هم ترکیب کنید تا به این روند تنوع دهید.

یکی از دلایلی که مخفی‌کاری را به بهترین روش مواجهه با دشمنان تبدیل کرده است، تکرار و عدم وجود نوآوری در درگیری‌های رو در رو است. گان‌پلی، اسلحه‌ها، رفتار دشمنان، تجهیزاتِ انفجاری و تیرهای مختلفِ کمان، همه و همه با کمترین تغییر مستقیما از Rise of the Tomb Raider به این عنوان منتقل شده‌اند و هیچ بهبودی در سیستمِ تیراندازی و هوش مصنوعی دشمنان دیده نمی‌شود. یکی از مواردی که مخفی‌کاری را بشدت آسان کرده است، همین هوش مصنوعیِ بسیار ضعیف دشمنان است که با وجود تجهیزاتِ دید در شبِ جدیدی که در اختیار دارند، هیچ چالش قابل توجهی برایتان ایجاد نمی‌کنند. دشمنان با هم همکاری نمی‌کنند، دیدِ بشدت ضعیفی نسبت به حرکت‌های لارا دارند و بشدت قابل‌پیش‌بینی حرکت می‌کنند. در نیمه‌ی دوم بازی با انواع دیگری از دشمنان نیز مواجه می‌شوید که باز هم ناامیدکننده ظاهر شده و باعث می‌شوند مبارزات بشدت بی‌رمق و بدون هیجان بماند.

لازم به ذکر است با اینکه مقدار مبارزات در این نسخه بسیار کاهش پیدا کرده‌ است اما با وجود عناصر مخفی‌کاریِ جدید، ضعیف‌ترین بخش از هسته‌ی گیم‌پلی به شمار می‌آید. درگیری‌ها حتی در برخی مواقع عجیب و غیرمنطقی نیز پیش می‌روند. برای مثال در بخشی لارا به اسلحه‌های مدرن خود دسترسی ندارد و باید با خنجر و تیرکمان خود بصورت مخفی‌کارانه‌ای کار خود را پیش ببرد اما تمام دشمنان از اسلحه‌های تمام اتوماتیکی بهره‌مند هستند که بصورتی منطقی باید لارا بتواند از آنها استفاده کنند اما پس از کشته شدنِ دشمنان، اسلحه‌ها به طرز معجزه‌آسایی ناپدید می‌شوند! یک بخش عجیب دیگر نیز سناریویی تقریبا برعکس را ارائه می‌دهد. لارا با اسلحه‌های تمام اتوماتیک، اعضای بخت‌برگشته‌ی قبیله‌ای را که فقط به تیر و کمان و سلاح سرد دسترسی دارند، به راحتی قتلِ‌عام می‌کند و از همین توضیحات نیز می‌توانید متوجه شوید که این چه بلایی بر سر تعادلِ مبارزات می‌آورد.  

آخرین بخش از هسته‌ی گیم‌پلی که با گشت‌وگذار نیز رابطه‌ی تنگاتنگی دارد، به معماها مربوط می‌شود. در ابتدای بازی ممکن است از معماهای ساده و تکراری ناامید شوید اما در ادامه‌ی مسیرِ خطیِ داستان، به معماهایی منحصربفردی که تعادل مناسبی از نظر چالش فراهم می‌کنند، می‌رسیم. با این حال همان حسِ آشنایی و تکرار که قبلا از آن صحبت کردیم برای معماها نیز صدق می‌کند اما به لطف محیط‌های متنوع و پویایی که از آنها دیدن می‌کنیم و همینطور ابزاری که در اختیار لارا کرافت است، پازل‌هایِ خط اصلی داستان، تنوع و سرگرم‌کنندگی خود را از دست نمی‌دهند.

اما در این بخش مشکلِ بزرگ زمانی خود را نمایان می‌کند که برای مقبره‌های اختیاری و فرعی، وقت اختصاص می‌دهید و با معماهایی که بعضا تکراری بوده و از طراحی مناسبی نیز برخوردار نیستند، دست و پنجه نرم‌ می‌کنید. از آنجایی که این موارد اختیاری است، به بدنه‌ی اصلی بازی صدمه‌ی چندانی وارد نمی‌کند اما مانند نسخه‌ی گذشته مقبره‌های فرعی اکثرا ارزش وقتی که برای آنها می‌گذارید را ندارند و پاداشی که برای حل معماها در نظر گرفته شده است، بسیار ناچیز بوده یا صرفا به یکی از گزینه‌های بی‌استفاده در درخت مهارت‌ها ختم می‌شود 

در نهایت یکی از غیرمنتظره‌ترین جذابیت‌های Shadow of the Tomb Raider به موسیقی و صداگذاریِ درجه یکِ آن مربوط می‌شود که در این نسخه پیشرفتی انکارنشدنی را از خود نشان داده‌ است و این جلوه‌های صوتیِ حماسی و شنیدنی، به راحتی باعث شده است، گشت و گذار و مبارزات بیشتر از همیشه سرگرم‌کننده باشند. موسیقی‌هایی دلنشین از فرهنگ‌های مختلف ، صداگذاری‌های پرجزئیات در هنگام تخریب و رخداد بلاهای طبیعی و همینطور صداپیشگی‌های استادانه‌ی شخصیت‌های اصلی باعث شده است Shadow of the Tomb Raider به عنوانی تبدیل شود که حتما باید توسط یک سیستم صوتی یا هدفون باکیفیت تجربه شود. این در کنار جلوه‌های بصری و پویاییِ دنیا که قبلا در مورد آن صحبت کردیم، باعث شده است این عنوان از نظر سمعی و بصری یکی از بهترین‌های سال باشد و به لطف وضعیت تکنیکیِ مناسب بازی که به جز افت‌فریم‌ها و باگ‌های محدود، مشکل قابل‌توجهی را ارائه نمی‌دهد، تجربه‌ای روان و سرگرم‌کننده در اختیارمان قرار گرفته است.

(بازبینی تصویری)

حیات وحشی غنی با جزئیاتی فراوان

لارا لباس‌های متعددی برای سلیقه‌های مختلف دارد، حتی برای طرفداران قدیمی...

چهره‌ی لارا نشان می‌دهد که از معماهایِ تیر و طنابی که از نسخه‌ی قبل منتقل شده است، راضی نیست!

لارا در حال قتل‌عامِ افراد محلی با اسلحه‌ای تمام اتوماتیک!

مطمئنا با تاریک و خونین‌ترین نسخه‌ی سه‌گانه طرف هستیم

مهارت‌هایی که بدست می‌آورید تاثیر ناچیزی در روند گیم‌پلی دارند

معماهایی که در مقبرهای فرعی با آنها روبه‌رو می‌شوید از نظر طراحی و نوآوری حرفی برای گفتن ندارند و در انتها نیز پاداش مناسبی برای پشت سر گذاشتن آنها دریافت نخواهید کرد

آشناست...

گفتگو با NPCها یک قدم رو به جلو نسبت به نسخه‌ی قبل است اما به سرعت خسته‌کننده می‌شود و تعامل زیادی را شامل نمی‌شود

به لطف Photo Mode و کیفیت بصریِ عالی، می‌توان تصاویر جذابی را شکار کرد

 

نکات مثبت:

دنیایی پویا و پرجزئیات

لارا کرافت پخته و مقتدر‌تر از همیشه است

موسیقی، صداگذاری و صداپیشگی فوق‌العاده است

کیفیت بصریِ چشم‌نواز و محیط‌هایی متنوع

مخفی‌کاری ساده و سرگرم‌کننده است

نکات منفی:

مبارزاتِ رو‌ در ‌رو از چالش و نوآوری برخوردار نیست

تکرار در سرتاسر بازی حس می‌شود

روایتِ بازی موقعیت‌های بسیاری را برای درخشش از دست می‌دهد

ماموریت‌ها فرعی اکثرا سطحی هستند

Voice-Over Immersion کاملا تاثیری متضاد دارد

ارتقای مهارت‌ها و اسلحه‌ها در حین گیم‌پلی حس نمی‌شود 

و در پایان...

Shadow of the Tomb Raider پایانی مناسب بر سه‌گانه‌ای متوسط است که در سرگرم‌کردن موفق بوده اما در بیادماندنی شدن و ارائه‌ی تجربه‌ای تاثیرگذار و نوآور، ناموفق است.

Verdict

Shadow of the Tomb Raider is an acceptable ending to a mediocre trilogy that succeeds at being entertaining but fails at offering a memorable and innovative experience

  Score: 7 - PS4 Version

خرید کنسول، بازی و لوازم جانبی در بخش فروشگاه سایت

نوشته شده در: 3 مهر 1397
دسته: نقد و بررسی
این ویدئوها رو دیده‌اید؟
  • Shadow of the Tomb Raider
  • دانلود تریلر عنوان Shadow of The Tomb Raider
  • Shadow of the Tomb Raider
 
 
 
ثبت دیدگاه
 
جهت ثبت دیدگاه باید سه روز از ثبت نام شما گذشته باشد.
 

ممنون، نقد خیلی خوب و منصفانه ای بود.
از دید من این سه گانه به طور کلی بد نبود و البته کار چندان بزرگی هم نکرده. یه بازی معمولی مثل بقیه بازیهای روزمره. مشکلات این سری هم ختم میشه در شخصیت پردازی ضعیف، عدم نوآوری خاص در گیمپلی، نبود لحظه های بیادماندنی، کارگردانی ضعیف، عدم انگیزه برای پیشبرد داستان و شباهت زیاد با یکسری بازیهای دیگه که گیمپلی رو خیلی کلیشه ای کرده.

من لارای قدیمی رو خیلی بیشتر دوست داشتم از لارای ریبوت شده.
هنوز بشخصه بازی رو تجربه نکردم. نقدی که نوشتین و نظرتون درمورد بازی محترم ولی احساس میکنم خیلی سخت گیرانه و با بی انصافی نمره دادید!
متنی که در سخن پایانی نوشته شده کاملا مشخصه که منتقد مورد نظر با یه پیش زمینه قبلی به سراغ بازی رفته (اومده بود که بازی رو بکوبه و همین کار هم کرد).
"پایانی مناسب بر سه‌گانه‌ای متوسط است"؟!
خیلی جالبه...
اینکه یه بازی با میانگین نمرات به ترتیب 86، 86 و 83 و میانگین کل 85 واسه کل سری از نظر شما یه سه گانه متوسطه نشون میده دید منتقد فاصله زیادی با اکثریت منتقدیدن و گیمرهایی داره که بازیو تجربه کردن. حالا اینکه چرا شخصی که کلا دل خوشی از این سری نداره باید بیاد این بازیو نقد کنه سوالیه که اعضای تحریریه پردیس باید جواب بدن.
با توجه به تجربه شخصیم از دو بازی قبلی راحت میتونم بگم که این سری اگرچه شاهکار به حساب نمیاد ولی با یه بازی معمولی و متوسط هم فاصله زیادی داره.
ای کاش باقی بازی ها رو هم به همین شکل نقد می کردید...
دوست عزیز نظر شما هم محترمه.
در مورد جمله‌ی پایانی نقد با اینکه واضح هستش باید بیشتر شفاف‌سازی کنم...این نسخه‌ی سومِ یه تریلوژی محسوب میشه، نسخه‌ای که انتظار داریم داستان بازی به اوج خودش برسه و عناصر مختلف بازی از جمله شخصیت‌ها، بر پایه‌ی ساختاری که در دو نسخه‌ی قبل ساخته شده، بهترین خروجی رو تحویل ما بدن و با یه پایان حماسی، نتیجه‌گیری تمام ماجراجویی‌هایی که توی سه نسخه‌ داشتیم، رو تجربه کنیم. طبیعی هستش که در پایان یه نگاه کلی به سه‌گانه داشته باشیم و ببینیم به طور کلی چه حرفی برای گفتن داشته و آیا در پایان یک ماجراجویی ارزشمند و نتیجه‌بخش رو تجربه کردیم یا خیر. دقت داشته باشید، من بصورت مستقل دو نسخه‌ی قبل رو متوسط خطاب نکردم و اصلا جای بحث در مورد نسخه‌های قبلی اینجا نیست. اما اگه بطور کلی به سه‌گانه یه نگاهی بندازیم، به نظر من صرفا یه تریلوژی متوسط بود که نه داستانش به جایی رسید، نه نقطه‌ی اوجی داشت که همیشه برامون بیادموندنی باشه و نه کاری کرد که این سبک رو به جلو حرکت بده...صرفا یه سه‌گانه‌ی سرگرم‌کننده.
لطفا اگه مخالف هستید فقط یه مثال از یه شخصیت پرداخته شده و به یاد موندنی (البته غیر از خودِ لارا که نمادین هست و از روز تولدِ سری توم ریدر میشناسیمش) توی این سه گانه بزنید. یا اینکه فقط یه مثال از یه لحظه‌ی به یاد موندنی و منحصربفرد که توی عناوین دیگه‌ای نمونش رو ندیدیم و بشدت تاثیر گذار بوده، برام نام ببرید. چون من شخصا چنین تجربه‌ای نداشتم و واقعا خوشحال میشم اگه کسی تجربه‌ی منحصربفردی با این سه‌گانه داشته.
لطفا این ردیف کردن امتیازها و متا رو هم بیخیال بشید! انصافا اگه قرار بود معیارمون متا باشه کلا این همه تلاش برای آماده کردن نقد و توضیحات دیگه برای چی بود؟ صرفا خدمتتون لینک صفحه‌ی متا رو قرار میدادیم و تموم! میزاشتیم بقیه برامون تصمیم بگیرن که چه چیزی رو دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم.
در مورد انتخاب منتقد هم بنده از اولین نسخه‌ی PS1 این سری رو دنبال میکنم و از همون مقدمه‌ی نقد هم مشخصه که ارادت خاصی به این سری دارم...حالا اصلا اینکه از این سبک و سری لذت میبرم رو بزاریم کنار، مشکل اینه که اصلا چرا حتما کسی که از تمام جنبه‌های این سری راضی هستش و انتقادی بهش نداره، باید نقد رو انجام بده؟! منتقد مناسب فردی هستش که با سبک بازی آشنا باشه و بتونه بازی رو تحلیل کنه و عناصر مختلفِ بازی و ارتباطشون با هم رو بشکافه و نظرش رو در موردشون اعلام کنه. اگه بنظرتون از این نظر در نقد مشکلی وجود داره، لطفا با دلیل بهم اطلاع بدید.
در مورد این نسخه هم من تمام نکات مثبت و منفی رو با دلایل و مثال براتون ذکر کردم...اگه کسی دلیلی برای سخت‌گیرانه بودن نقد داره، خوشحال میشم بشونم. البته همیشه وقتی به یه سری پرطرفدار کمتر از گل گفته میشه واکنش‌های منفی هم به همراه داره و طبیعیه اما لطفا نکات مثبت رو هم ببینید، امتیاز 7 ابدا بد تلقی نمیشه. با این حال نظر همه‌ی دوستان محترمه و واقعا خوشحال میشم وقتی می‌شنوم کسی بیشتر از من از این عنوان لذت برده
alirezasc@
اگه قرار باشه همیشه عملکرد و کیفیت یک سه گانه رو براساس قسمت پایانیش بررسی کنیم، فاتحه خیلی از سه گانه ها یا حتی بازی های دوقسمتی خونده میشه، مثلا منطقی نیست که بگیم Batman AA و Batman AC اصلا شاهکار نیستن چون قسمت پایانی درحد یک شاهکار نبود
من هنوز قسمت سوم رو تجربه نکردم ولی از همون دو قسمت اول بنظرم شخصیت جونا خیلی خوب در کنار لارا کار شده و لحظات به یاد موندنی هم کم نداشته، نظیر اولین سکانس بازی وقتی کشتی لارا تو طوفان درهم میشکنه و اولین برخورد جدی لارا با مشکلات شروع میشه، یا اولین قتلش که میبینیم لارایی که بعد از یه مدت با خونسردی دشمنانشو میکشه، چطور به گریه میفته
یا در ابتدای قسمت دوم وقتی لارا با جونا باید از کوه و یخبندان عبور کنن تا به مقبره برسن فوق العاده بود و غیره
درکل نمره 7 نظر شخصی شما بوده و کاملا قابل احترامه، ممکنه من بعد تجربه به بازی حتی نمره کمتر بدم ولی درمورد دو قسمت قبل به هیچ وجه نه از نظر نمره، نه منتقدا، نه کاربران نمیشه حرفتون رو قبول کرد و باید بگم ناراحت میشم وقتی می‌شنوم کسی به اندازه من از این عنوان لذت نبرده
مشاهده 3 پاسخ دیگر

Woody Allen کاربر ماندگار 3 امتیاز 1 مهر 97، 22:07

نسخه قبلی به نظرم خیلی بی‌حوصله و عجول بود.
امیدوارم با وجود این موارد منفی، ریتم بازی تو این شماره انقدر رو اعصاب رژه نره.
مرسی نقد خیلی به شخصه برای من روشنگر بود
به نظرم این نسخه عجول تر هم شده. یهو میبینی ۸تا race یهو باز شد کلی هم spin می ده. ممکنه همو لول های اولی به ماشین لجندری هم گرفتید :/ ولی به نظرم قیمت بالا خونه ها به خصوص قلعه های بزرگ و تغییر فصل باعث میشه خیلی به چشم نیاد!
این چرا اینجا اومد به حساب برای فورزا گذاشته بودم
من کلا سر دو شخصیت و دو سری بازی عیب نمیبینم
یکی گیرز و مارکوس
یکی توم ریدر و لاراکرافت
فعلا یک ساعت بازیو تجربه کردم بیشترین چیزی که تو ذوقم زد شوتینگ افتضاح بازی بود
و نکات مثبت
لاراکرافت
لاراکرافت
لاراکرافت
محیط بازی
اولا ای کاش این بازی رو روی XONE یا PC تجربه میکردید که بهترین بازده رو بگیرید !!!
دوما خداوکیلی 7 خیلی بی انصافی عه .
این قسمت برای من به اندازه دو قسمت قبلی جذاب نبود ولی حداقل لیاقتش ۸ بود !!!!!!
PS4 این بازی رو بهتر از X1 اجرا میکنه، اگه منظورت X1Xئه که اون هم برتری اصلیش رزولوشنه و هسته‌ی گرافیکی بازی تفاوت زیادی با PS4 نداره.
خب معلومه وقتی میگم بهترین بازده منظورم XONE X عه .
در ضمن معلومه که هسته ی گرافیکی بازی تو همه ی کنسول ها یکیه .
این بازی رو XONE X کلی قابلیت گرافیکی انحصاری داره و فقط تو رزولوشن خلاصه نمیشه !!!!
مشاهده 1 پاسخ دیگر
به عنوان کسی که فن سونی هست خیلی ناراحت شدم که بازی نتونست به اندازه 2 نسخه قبلی موفق باشه
واقعا نمیتونم اون دسته از دوستانو که از شکست بازی خوشحال شدن و هنوز بازی نکرده به بازی 0.5 میدن رو درک کنم چون حتی بازی انحصاری هم نیست که حتی اگه بود باز هم خبر بدی بودش چون رقابت بیشتر باعث پیشرفت میشه
منم بازی نکرده به این بازی 10 میدم که تاثیر 0.5 دوستان یکم کم بشه
بهترین پایان برای این trilogy محشر بود
اره . تو خیلی شاخی الان تروفیشو گرفتی
به دوستانی که از این بازی در مقابل uncharted دفاع میکنن و میگن مهم اینه که uncharted از این بازی الهام گرفته باید بگم اگر استودیو یی از یه بازی الهام بگیره و چیزی هم به اون سبک اضافه کنه و بازیه خوبی هم بشه ، کارش کاملاً قابل ستایش هست و هیچی از ارزش های این بازی کم نمیکنه !!!!
اگر اینجوری باشه پس فردا هم بریم دنبال اولین بازیه جهان باز و بگیم GTA از اون بازی الهام گرفته و در حد اون نیست !!! شما برو نگاه کن خیلی از افراد و سایت ها gears of war رو خالق کاور شوتینگ میدونن یعنی قبل از اون کاور گیری نبوده؟؟ معلومه که بوده ولی الهامی که Cliff Bleszinski از بازی های قبلی گرفت بسیار موفق تر بود و پای اون هم تموم شد ، جوری که خودش منبع الهام کلی بازی ادونچ و شوتر شد...
نسخه اول از توم ریدر الهام گرفته محیط بازی شباهت زیادی به سری توم ریدر داره مثل جنگل های استوایی و غارها
من خودم احساس می‌کنم تو قسمت های دو و سه از ایندیا جونز هم الهام گرفته شوده ولی قسمت چهارم واقعا دیگه صاحب سبک بود و یه چیز تقریبا تازه بود اکشن بازی عالی بو قسمت مخفی کاری بازی خیلی پیشرفت کرده واقعا عالی بود
نظر من کلا درباره سری توم ریدر این که بازی اصلا هیجان کافی رو نداره و کلا خسته کنند هست‌ش ولی این سه گانه بنظر من تو کل بازی های توم ریدر بهترین
خیلی ممنون نقد خوبی بود.بدون توجه به محبوبیتش بین فنهای یک پلتفرم خاصی!!!نقد منصفانه ای انجام دادید.واقعا این سگانه متوسط بود.اگه همون سبکی که توم ریدرهای نسخه های اولیه که انحصاری ps بودن ادامه میداد(ادونچر پلتفرمر معمایی) خیلی بهتر از این سگانه که یک اسکی تمام عیار از انچارتد است نتیجه میداد(اکشن ادونچر شوتر سوم شخص).این سری هیچ حرفی در مقابل انچارتد نداره.از متا و جوایز و افتخار بگیر تا فروش(نسبت به مولتی پلتفرم بودن در برابر انچارتد انحصاری).گرافیکش رو ببین تو تصاویربا دیدن اون NPC های بومی یاد چوب خشک و گرافیک بازیهای نسل ۶ میافتم
یه ذره ظلم این سه گانه رو با آنچارتد مقایسه کنیم آنچارتد تو سبک خودش بی رقیب‌ه
بیشتر اون هایی که این سه گانه رو با آنچارتد مقایسه می کنن فن ایکس باکس هستن چون قسمت قبلی‌ش انحصاری زمانی بود ولی باز هم توم ریدر خدمت بزرگی به دنیای گیمینگ کرد ولی این دلیل نمیشه که این بازی در حد آنچارتد دونست
مشاهده 1 پاسخ دیگر
"Shadow of the Tomb Raider پایانی مناسب بر سه‌گانه‌ای متوسط است که در سرگرم‌کردن موفق بوده اما در بیادماندنی شدن و ارائه‌ی تجربه‌ای تاثیرگذار و نوآور، ناموفق است."
سخن پایانی خیلی جالبه، خیلی ریز کل این سه گانه کوبیده شد!
درسته این قسمت درحد دو قسمت اول عمل نکرده بود اما TR 2013 عالی بود و نسخه دوم هم خیلی خوب بود
این سری به هیچ وجه یک "سه‌گانه‌ متوسط" نبود، فهمیدن این موضوع خیلی سخت نیست
درضمن کل سری TR (از دهه 90) هم بیادماندنی، هم تاثیرگذار و هم نوآور بود، تو سال 2013 هم همه اتفاق نظر داشتن که این سری قدم بهتری رو در ارائه یک گیم پلی و داستان جدید درقالب ریمستر برداشته
درکل طبق معمول به نظر منتقد احترام میذارم، بنظرم منتقد هم یه گیمر عادیه و یه نظر شخصی داده و زیاد اهمیتی نداره
"این سری به هیچ وجه یک "سه‌گانه‌ متوسط" نبود"

این فقط نظر شخصی توئه. خود من و خیلی ها فکر میکنیم که این سه گانه اورریت شده. حالا اینکه شما باهاش حال کردی بحثش جداست

" بنظرم منتقد هم یه گیمر عادیه و یه نظر شخصی داده و زیاد اهمیتی نداره"
پس اینقد حساس نشو. فقط بدون خیلی ها از سه گانه توم ریدر خوششون نمیاد
real_madrid @
چطور میشه کسی کلا از یه سه گانه خوشش نیاد!؟؟
اگه از قسمت اول خوشت نیومده دیگه دلیلی نداره دنبال نسخه دوم و سوم بری و بعد درموردش نظر بدی
مشکل شماها با این بازی نه گیم پلی نه داستان نه نمره نه هیچ چیز دیگه ای نیست، مشکل فقط مقایسه هست مقایسه
شما خودت به هرکسی که احیانا خدایی نکرده زبونم لال! این سری رو با آنچارتد مقایسه کنه انگ آنتی سونی میزنی!!! درصورتی که این دو بازی صرفا به دلیل هم سبک بودن باهم مقایسه میشن و تفاوت های خاص خودشونو هم دارن و با توجه به میانگین نمرات و نظرات جمعی آنچارتد شاهکار و TR یه عنوان خیلی خوبه
مشاهده 6 پاسخ دیگر